عذابهای جسمی دوزخیان

بسم الله الرحمن الرحیم

1- غذای دوزخیان از درخت زقوم است که از آتش میروید وخوردن آن بر سوزش اندرونشان میافزاید:

إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ طَعامُ الْأَثیمِ کَالْمُهْلِ یَغْلی فِی الْبُطُونِ؛ مسلماً درخت زقوم طعام گناهکاران است همچون مس گداخته در شکمها میجوشد.( دخان : 43 تا 45)

تَصْلىَ نَارًا حَامِیَةً تُسْقَى مِنْ عَیْنٍ ءَانِیَةٍ لَّیْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِیعٍ لَّا یُسْمِنُ وَ لَا یُغْنىِ مِن جُوعٍ؛ و در آتش سوزان وارد مى گردند از چشمه اى بسیار داغ به آنان مى نوشانند غذایى جز از ضَریع [خار خشک تلخ و بدبو] ندارند غذایى که نه آنها را فربه مى کند و نه از گرسنگى مى رهاند! (غاشیه، 4 ـ 7)

فَلَیْسَ لَهُ الْیَوْمَهاهُنَا حَمِیمٌ وَ لَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِینٍ لَّا یَأْکلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ؛ از این رو امروز هم در این جا یار مهربانى ندارد، و نه طعامى، جز از چرک و خون! غذایى که جز خطاکاران آن را نمى خورند! (حاقّه، 35 ـ 37) [1]

2- دوزخیان در حالتی بین مرگ و زندگی عذاب میکشند (نه میمیرند که از عذاب آسوده شوند ونه میتوان گفت زندهاند)

وَ یَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى الَّذِى یَصْلىَ النَّارَ الْکُبْرَى ثُمَّ لَا یَمُوتُ فِیهَا وَ لَا یَحْیى؛ امّا بدبخت ترین افراد از آن دورى مى گزیند، همان کسى که در آتش بزرگ وارد مى شود، سپس در آن آتش نه مى میرد و نه نجات پیدا میکند! (اعلی، 11 ـ 13)

وَ یَأْتِیهِ الْمَوْتُ مِن کُلِّ مَکاَنٍ وَ مَا هُوَ بِمَیِّتٍ وَ مِن وَرَائهِ عَذَابٌ غَلِیظٍ؛ و مرگ از هر جا به سراغ او مى آید ولى با این همه نمى میرد! و بدنبال آن، عذاب شدیدى است! (ابراهیم، 17)